Gedichten van geboorte en dood

Nicolaas Beets: In volle schoonheid weggerukt

vorige volgende

In volle schoonheid weggerukt

Naar Byron

In volle schoonheid weggerukt!
Daar zij geen lijksteen, die u drukt;
maar 't roosje schudde op 't vroege graf,
van jaar tot jaar, zijn blaadjes af,
en 't wuiven van 't cypressen-loover
sprei koelte en schaduwen daarover!
 
En weemoed zal, aan gindschen zoom,
het hoofd vaak buigen naar den stroom,
en voeden daar het brekend hart
met al de droomen van de smart,
en duchten zich te laten hooren,
als zou 't de lieve doode storen.
 
Laat af! De tranen baten niet!
De dood bespot uw lang verdriet.
Smoort dit één klacht van 't droef gemoed?
Of stelpt het iemands tranenvloed ?
Gijzelf, die me aanspoort tot vergeten -
uw oog is rood, uw wang bekreten.





Home

Gedichten van geboorte en dood
Tien gedichten van H. Marsman
Zoo ik iets ben, ben ik een Hagenaar

Sitemap
Gastenboek